fbpx

Socjalizacja z izolacją jest niezwykle istotnym procesem, gdy jesteśmy już opiekunami kota i planujemy wprowadzić do domu osobnika innego gatunku. W tym artykule skupimy się na socjalizacji kota z psem. Zanim podejmiemy ostateczną decyzję o sprowadzeniu nowego lokatora, warto zastanowić się, jak taka ogromna zmiana wpłynie na podopiecznego obecnego już w naszym życiu. Należy wziąć pod uwagę doświadczenie naszego kota w relacjach z psami. Jeśli jest ono traumatyczne, to nasz zwierzak już zawsze może żyć w stresie. Nie możemy dopuścić do takiej sytuacji również w przypadku psa, który może doświadczyć agresji ze strony kociego rezydenta zaniepokojonego utratą terytorium na rzecz intruza. Oprócz wymienionych czynników musimy również brać pod uwagę to, że, jeśli pies będzie dużo większy i zdecydowanie głośniejszy od kota, może to przerazić naszego pupila.

Cały proces socjalizacji kota z psem będzie łatwiejszy, jeśli zwierzęta będą młode, podobnych rozmiarów lub jeśli w przeszłości miały kontakt z drugim gatunkiem. Jeśli tak nie jest – nic straconego. Może to wymagać więcej pracy, cierpliwości i czasu opiekuna, ale socjalizacja z izolacją daje nam szansę na powodzenie. 

Jak przebiega socjalizacja kota z psem?

Warto zaznaczyć, że jest to bardzo indywidualny proces. W każdym przypadku będzie przebiegał inaczej i będzie różnił się czasem trwania. Każde zwierzę może inaczej zareagować, ponieważ ma swój charakter i bagaż doświadczeń. Ramy czasowe podawane przy kolejnych etapach to czas minimalny. Może się on wydłużyć, ponieważ przejście do następnego kroku socjalizacji powinno nastąpić tylko wtedy, gdy zwierzęta nie reagują negatywnie na podejmowane działania. 

W przypadku wątpliwości co do sukcesu całego procesu i braku naszego doświadczenia zawsze warto zwrócić się o pomoc do specjalistów, którzy wesprą nas profesjonalną wiedzą i dopasowaną do sytuacji poradą. Psi i koci behawioryści odpowiedzą na nasze pytania i pomogą zaplanować działanie odpowiednie dla przypadku, charakterów oraz doświadczeń socjalizowanych osobników. 

Na czym więc polega socjalizacja z izolacją? Jest to proces zapoznawania się dwóch zwierząt, który przebiega pod naszą ścisłą kontrolą. Podczas wprowadzenia psa do domu z kotem cały czas musimy dzielić naszą uwagę równo między oba zwierzęta. Nie możemy ignorować żadnego z nich – zarówno kotu, jak i psu musimy dostarczać codziennej dawki zabawy ruchowej i umysłowej, co wpłynie pozytywnie na ich stabilność emocjonalną. Obowiązkowo nasze zwierzęta muszą również przejść kontrolę weterynaryjną. Przed rozpoczęciem socjalizacji z izolacją kot i pies muszą przejść 14-dniową kwarantannę. Lekarz weterynarii określa, jakie badania muszą przejść zwierzęta. Ten czas daje nam też możliwość ich obserwacji pod kątem symptomów chorobowych. Musimy się upewnić, że nie ma przeciwwskazań zdrowotnych, zanim narazimy swoich podopiecznych na zwiększony stres, który może nasilić objawy wyciszonej do tej pory choroby. Jeśli wyniki badań pozwalają, rozpoczynamy proces. 

Proces socjalizacji kota z psem – krok po kroku

1 .Zaczynamy od całkowitej izolacji zwierząt. Nowego domownika przynosimy do domu w transporterze, klatce kennelowej lub wprowadzamy na smyczy, mając na uwadze to, że zwierzęta nie mogą się zobaczyć. Pies powinien mieć jedno, specjalnie wyznaczone dla siebie pomieszczenie, w którym będzie przebywał podczas całego procesu. W tym przypadku może być konieczne wcześniejsze przyzwyczajenie psa do klatki kennelowej i wyuczenie podstawowych komend, np. „popatrz”, która ma za zadanie skupić uwagę psa na nas, zamiast na ewentualnych negatywnych emocjach wobec dostrzeżonego rezydenta. 

2. Następnym krokiem jest wymiana zapachowa. Polega ona na przenoszeniu woni psa (znajdującej się na przedmiotach z jego pokoju – np. zabawce, kocyku) do reszty mieszkania. W ten sposób koci rezydent może zapoznać się z nowym identyfikatorem zapachowym, przyzwyczaić się do niego i nowa woń zmiesza się z zapachem domu. Stworzy to jeden zapach wspólny dla domowników. Ten etap powinien trwać minimum trzy dni. Chwalmy pozytywne zachowania, takie jak odpoczynek na kocu z nowym zapachem. 

3. Jeśli nie występują negatywne reakcje (znaczenie moczem, podenerwowanie podopiecznych), możemy przejść do kolejnego kroku socjalizacji kota z psem i stworzyć kontrolowane spotkanie. Reakcje zwierząt mogą być intensywne, ponieważ kot komunikuje się dużo subtelniej niż pies. Dlatego przed spotkaniem zapewnijmy zwierzętom dużo ruchu i zabawy, by ostudzić emocje. Pierwszy kontakt powinien odbywać się przez uchylone drzwi. Niewielka luka ma za zadanie umożliwić kotu i psu zobaczenie się, ale bez fizycznego kontaktu. Poświęćmy na ten etap co najmniej trzy dni. 

4. Interakcja dotykowa to kolejny krok. Możemy zwiększyć szparę między futryną a drzwiami i pozwolić kotu wsunąć przez nie łapkę, ale nie głowę. Etap powinien trwać nie mniej niż trzy dni pod warunkiem, że nie pojawiły się negatywne reakcje zwierząt. Jeśli jednak takie reakcje wystąpiły, należy zawsze wrócić do poprzedniego kroku i go wydłużyć. 

5. Jeśli do tej pory wszystko przebiegało pomyślnie, możemy zamienić zwierzętom pomieszczenia, w których się znajdują. W tym celu kota i psa należy umieścić w przykrytych klatkach kennelowych lub transporterach. Zamieniamy pomieszczenia i pozwalamy zwierzętom rozejrzeć się po pokojach, ale nie umożliwiamy im wyjścia. Tutaj również zarezerwujmy minimum trzy dni na powtarzanie czynności. 

6. Kolejny etap to wyniesienie przykrytego transportera lub klatki z nowym domownikiem poza miejsce izolacji. Nie dochodzi tutaj do kontaktu wzrokowego, ale kot przyzwyczaja się do obecności psa na swoim terytorium. Po co najmniej dwóch dniach powtarzania czynności przechodzimy dalej. 

7. Następny krok jest analogiczny do poprzedniego, jednak tym razem klatka kennelowa z psem pozostaje odkryta. Kot i pies mogą się zobaczyć lub dotknąć na tyle, na ile pozwala na to klatka. Pracujemy na tym etapie kolejne minimum dwa dni.

8. Jeśli podczas obserwacji naszych podopiecznych nie dostrzegamy niepokojących, negatywnych reakcji, możemy rozpocząć kolejny etap. Uchylamy drzwiczki klatki i pozwalamy zwierzętom na większą interakcję: obwąchanie się. Po kilkunastu minutach zanosimy psa ponownie do miejsca izolacji. 

9. Kolejnym krokiem jest kontrolowane wyjście psa poza klatkę. Na początku stawiamy zamkniętą klatkę z psem w środku i obserwujemy. Jeśli po paru chwilach nie pojawią się negatywne reakcje, otwieramy drzwiczki. Pierwsze spotkanie może trwać około godzinę. Powtarzajmy te czynności przez minimum pięć dni. 

10. Ostatni etap zakłada ogromną swobodę. Pozwalamy psu na samodzielny spacer po mieszkaniu i obserwujemy reakcje zwierząt. Jeśli martwimy się o naszych podopiecznych, możemy kontynuować izolację psa w nocy. Pamiętajmy, by nagradzać pozytywne reakcje zwierząt w stosunku do siebie. 

Podsumowanie

Proces socjalizacji z izolacją może wydawać się skomplikowany, dlatego upewnijmy się, że mamy odpowiednią wiedzę do jego przeprowadzenia. Potraktujmy adopcję psa z należytą powagą i skorzystajmy z dostępnych informacji. Cennym źródłem mogą okazać się książki opisujące proces socjalizacji z izolacją, a jeśli nie czujemy się na siłach, by działać samodzielnie, poprośmy o pomoc behawiorystę. 

okładka ksiązki Socjalizacja z izolacją

Podczas pracy ze zwierzętami zachowajmy spokój i cierpliwość, ponieważ nasz stan emocjonalny wpływa na naszych podopiecznych. Socjalizacja bywa długim procesem i nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli, ale pamiętajmy, że jedno niepowodzenie nie skreśla szans na sukces, a prawidłowa socjalizacja zaprocentuje w przyszłości.